វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ខ្សុច
កិ. [ខ្សុច]
និយាយឱ្យទំនងឱ្យដឹងគ្នាជាមុនជាការស្ងាត់ :
និយាយឱ្យទំនងឱ្យដឹងគ្នាជាមុនជាការស្ងាត់ :
និយាយឱ្យទំនងឱ្យដឹងគ្នាជាមុនជាការស្ងាត់ :
“ខ្សុចគ្នាហើយស្រាប់តែចេញទៅអស់។”
អំពីសូត្រ ឬ អំបោះ ដែលមានសរសៃមិនត្រង់ :
“សូត្រខ្សុច, អំបោះខ្សុច។”