វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ខ្សៀក
ឧ. [ខ្សៀក]
សូរឮតិចៗ ដោយប្រហារអ្វីៗនឹងអាវុធដ៏មុត ឬ ដោយខ្យល់បក់; ដោយអូសខ្សែតូចឆ្មារយ៉ាងឆាប់រហ័ស; ដោយពស់លូនយ៉ាងរហ័ស :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
សូរឮតិចៗ ដោយប្រហារអ្វីៗនឹងអាវុធដ៏មុត ឬ ដោយខ្យល់បក់; ដោយអូសខ្សែតូចឆ្មារយ៉ាងឆាប់រហ័ស; ដោយពស់លូនយ៉ាងរហ័ស :
ឧទាហរណ៍
“កាំបិតនេះមុតខ្សៀក, ខ្យល់បក់ឮខ្សៀក។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់