វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

គណ

ន. [គន់]

ពួក; ក្រុម; បន; ហ្វូង។ មេគណ គឺមេពួក, មេក្រុម; នៅកម្ពុជរដ្ឋក្នុងសម័យសព្វថ្ងៃនេះ ប្រើជាសមណស័ក្ដិរបស់បព្វជិតដែលមានព្រះរាជក្រមឱ្យតាំងជាអធិបតីលើពួកបព្វជិតក្នុងខេត្តក្រៅ; ត្រូវសម្ដេចព្រះសង្ឃនាយក ឬសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជតាមគណៈ តាំងជាឋានានុក្រម ទីព្រះគ្រូសិន, តមកសម្ដេចព្រះប្រមុខរដ្ឋទ្រង់ព្រះមេត្តាប្រោសព្រះរាជទាន តាំងជាទីព្រះរាជាគណៈ សម្រាប់សមណស័ក្ដិទីមេគណ តាមការសូមនៃអភិបាលខេត្ត។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ពួក; ក្រុម; បន; ហ្វូង។ មេគណ គឺមេពួក, មេក្រុម; នៅកម្ពុជរដ្ឋក្នុងសម័យសព្វថ្ងៃនេះ ប្រើជាសមណស័ក្ដិរបស់បព្វជិតដែលមានព្រះរាជក្រមឱ្យតាំងជាអធិបតីលើពួកបព្វជិតក្នុងខេត្តក្រៅ; ត្រូវសម្ដេចព្រះសង្ឃនាយក ឬសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជតាមគណៈ តាំងជាឋានានុក្រម ទីព្រះគ្រូសិន, តមកសម្ដេចព្រះប្រមុខរដ្ឋទ្រង់ព្រះមេត្តាប្រោសព្រះរាជទាន តាំងជាទីព្រះរាជាគណៈ សម្រាប់សមណស័ក្ដិទីមេគណ តាមការសូមនៃអភិបាលខេត្ត។

ឧទាហរណ៍

“”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ម.ព. អនុគណ ផង)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់