វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
គត់មត់
គុ. [គត់-មត់]
ដែលបរិសុទ្ធល្អ; និយាយបានតែអំពីកិរិយាមារយាទ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលបរិសុទ្ធល្អ; និយាយបានតែអំពីកិរិយាមារយាទ :
ឧទាហរណ៍
“ស្រីគត់មត់, ស្រីមិនគត់មត់។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ដែលបរិសុទ្ធល្អ; និយាយបានតែអំពីកិរិយាមារយាទ :
ដែលបរិសុទ្ធល្អ; និយាយបានតែអំពីកិរិយាមារយាទ :
“ស្រីគត់មត់, ស្រីមិនគត់មត់។”