វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
គន្លាក់
ន. [គន់-លាក់]
កន្លែងដែលគេលាក់ឱ្យស្ដួចតូចជាងគេ, អ្វីៗដែលមានថ្នាក់ មានជាន់ដូចគេលាក់ :
កន្លែងដែលគេលាក់ឱ្យស្ដួចតូចជាងគេ, អ្វីៗដែលមានថ្នាក់ មានជាន់ដូចគេលាក់ :
កន្លែងដែលគេលាក់ឱ្យស្ដួចតូចជាងគេ, អ្វីៗដែលមានថ្នាក់ មានជាន់ដូចគេលាក់ :
“គន្លាក់ជើង។”