វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
គន្លាស់គន្លោង
គុ.កិ., គុ. [គន់-លាស់-គន់-លោង]
ដែលគន្លាស់ជាកាព្យ ជាឃ្លោង, ដូចជា ខ្ជៀនរឹល, សេកឌីសេកឌី, ត្អថាក្រូញ, ស៊េតែកុំ, អាសខ្មិត, ចក់អាក្រិត, ឃេពីកុស, ទាំងអ៊ាក្នស់, ក្នុកស្រុង ...។
ដែលគន្លាស់ជាកាព្យ ជាឃ្លោង, ដូចជា ខ្ជៀនរឹល, សេកឌីសេកឌី, ត្អថាក្រូញ, ស៊េតែកុំ, អាសខ្មិត, ចក់អាក្រិត, ឃេពីកុស, ទាំងអ៊ាក្នស់, ក្នុកស្រុង ...។
ដែលគន្លាស់ជាកាព្យ ជាឃ្លោង, ដូចជា ខ្ជៀនរឹល, សេកឌីសេកឌី, ត្អថាក្រូញ, ស៊េតែកុំ, អាសខ្មិត, ចក់អាក្រិត, ឃេពីកុស, ទាំងអ៊ាក្នស់, ក្នុកស្រុង ...។
“”