វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
គម្រៀវ
គុ., ន. [គំ-រៀវ]
ដែលគេគ្រៀវហើយ; សត្វមានគោជាដើម ដែលគេគ្រៀវហើយទីទៃពីសត្វដែលគេមិនគ្រៀវ គេទុកឱ្យវាឡើងក :
ដែលគេគ្រៀវហើយ; សត្វមានគោជាដើម ដែលគេគ្រៀវហើយទីទៃពីសត្វដែលគេមិនគ្រៀវ គេទុកឱ្យវាឡើងក :
ដែលគេគ្រៀវហើយ; សត្វមានគោជាដើម ដែលគេគ្រៀវហើយទីទៃពីសត្វដែលគេមិនគ្រៀវ គេទុកឱ្យវាឡើងក :
“គោគម្រៀវ, ក្របីគម្រៀវ, ជ្រូកគម្រៀវ។”
(ម.ព. កម្រៀវ ផង)។