វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
គិលាន
ន., គុ. [គិ-លាន]
អ្នកឈឺ, អ្នកមានជំងឺ; ដែលឈឺ។
អ្នកឈឺ, អ្នកមានជំងឺ; ដែលឈឺ។
អ្នកឈឺ, អ្នកមានជំងឺ; ដែលឈឺ។
“”
មន្ទីរសម្រាប់ព្យាបាលមនុស្សឈឺ, វេជ្ជមន្ទីរ សម្រាប់ថែរក្សាអ្នកជំងឺ តែមិនមានកន្លែងសម្រាប់ឱ្យមនុស្សឈឺដេកទេ។
“”
ការជួយទំនុកបម្រុងអ្នកជំងឺ។
“”
ការបម្រើ, ថែទាំ, ទំនុកបម្រុងអ្នកជំងឺ; មន្ទីរពេទ្យព្យាបាលអ្នកជំងឺ។
“”
ឈ្មោះមន្ទីរសង្ឃពេទ្យមួយក្នុងព្រះរាជធានីភ្នំពេញ។
“”
(ម.ព. គិលានុបដ្ឋាក)។
“”