វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
គុក
ន. [គុក]
រណ្ដៅដែលគេជីកលុងដីធ្វើជាជើងក្រានសម្រាប់ដាំខ្ទះ ឬថ្លាងធំៗ ស្ងោរ, រំងាស់, ដាំស្ល :
រណ្ដៅដែលគេជីកលុងដីធ្វើជាជើងក្រានសម្រាប់ដាំខ្ទះ ឬថ្លាងធំៗ ស្ងោរ, រំងាស់, ដាំស្ល :
រណ្ដៅដែលគេជីកលុងដីធ្វើជាជើងក្រានសម្រាប់ដាំខ្ទះ ឬថ្លាងធំៗ ស្ងោរ, រំងាស់, ដាំស្ល :
“គុកត្នោត គឺគុករំងាស់ស្ករត្នោត។”
(ព.បុ.) បន្ទប់។ ជួនសរសេរក្លាយជា គុហ៍ក៍មាន។
“”
កន្លែងសម្រាប់ដាក់ឃុំខាំងមនុស្សទោស។
“”
គុកដែលមិនមានពន្លឺចូលដល់ :
“[…] ទោះបីបងគិត ហើរតាមគំនិត ក៏មិនល្ហែល្ហើយ ទោះបានមួយពេល កន្ទេលនិងខ្នើយ ទាញមកវិញហើយ ក្នុងគុកងងឹត។ […]។”
គុកសម្រាប់ដាក់អ្នកទោសនយោបាយ :
“កោះត្រឡាចជាគុកនយោបាយសម័យបារាំង។”