វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
គុណកិរិយា
ន. [គុ-ណៈ-កិ-រ៉ិ-យ៉ា]
កិរិយាវិសេសន៍, ពាក្យប្រើសម្រាប់សម្ដែងលក្ខណៈឱ្យកិរិយាសព្ទ គុណនាម ឬ គុណកិរិយាគ្នាឯងឱ្យមានសេចក្ដីប្លែកជាងប្រក្រតី :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
កិរិយាវិសេសន៍, ពាក្យប្រើសម្រាប់សម្ដែងលក្ខណៈឱ្យកិរិយាសព្ទ គុណនាម ឬ គុណកិរិយាគ្នាឯងឱ្យមានសេចក្ដីប្លែកជាងប្រក្រតី :
ឧទាហរណ៍
“ទឹកភ្នែកនាងហូរសស្រាក់។ សស្រាក់ ជាគុណកិរិយា។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់