វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
គុណសម្បត្តិ
ន. [គុ-ណៈ-សំ-ប័ត] ឬ [គុន-សំ-ប័ត]
សេចក្ដីដល់ព្រមដោយគុណ គឺការបរិបូណ៌ដោយសេចក្ដីល្អ, ការបរិបូណ៌ដោយគុណ ដោយសេចក្ដីបរិសុទ្ធិ :
សេចក្ដីដល់ព្រមដោយគុណ គឺការបរិបូណ៌ដោយសេចក្ដីល្អ, ការបរិបូណ៌ដោយគុណ ដោយសេចក្ដីបរិសុទ្ធិ :
សេចក្ដីដល់ព្រមដោយគុណ គឺការបរិបូណ៌ដោយសេចក្ដីល្អ, ការបរិបូណ៌ដោយគុណ ដោយសេចក្ដីបរិសុទ្ធិ :
“មនុស្សនេះ មានគុណសម្បត្តិគួរឱ្យសរសើរ។”