វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
គួរសម
គុ., គុ.កិ. [គួ-សំ]
សមរម្យ ប្រពៃ ថ្លៃថ្នូរ សុភាពរាបសា, ដែលមានអាកប្បកិរិយាល្អ ដែលមានការគោរព :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
សមរម្យ ប្រពៃ ថ្លៃថ្នូរ សុភាពរាបសា, ដែលមានអាកប្បកិរិយាល្អ ដែលមានការគោរព :
ឧទាហរណ៍
“មនុស្សគួរសម, សម្ដីគួរសម; និយាយគួរសម, ប្រព្រឹត្តគួរសម។”
២
បង្គួរ ល្មម សមល្មម :
ឧទាហរណ៍
“ធំគួរសម, ថ្លៃគួរសម, ល្អគួរសម, ខូចគួរសម។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់