វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
គេង
កិ. [គេង]
ប្រះដេក, ប្រះដេកឱ្យឮគ្រេង; ពាក្យទំយើ, ថ្នម សម្រាប់និយាយចំពោះកូនតូចដែលទើបនឹងចេះអង្គុយ ឬ ទើបនឹងចេះដើរដួល :
ប្រះដេក, ប្រះដេកឱ្យឮគ្រេង; ពាក្យទំយើ, ថ្នម សម្រាប់និយាយចំពោះកូនតូចដែលទើបនឹងចេះអង្គុយ ឬ ទើបនឹងចេះដើរដួល :
ប្រះដេក, ប្រះដេកឱ្យឮគ្រេង; ពាក្យទំយើ, ថ្នម សម្រាប់និយាយចំពោះកូនតូចដែលទើបនឹងចេះអង្គុយ ឬ ទើបនឹងចេះដើរដួល :
“នាងគេងទៅ, ហ៏កូនម៉ែគេងទៅ!”
(ម.ព. គ្រេង ផង)។