វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

គែន

ន. [គែន]

ឈ្មោះគ្រឿងភ្លេងលាវមួយបែប សម្រាប់ផ្លុំ, ធ្វើដោយពក (ឫស្សីពក) តូចៗ ឬ ដោយឫស្សីភ្នំ ២យ៉ាង, មួយយ៉ាងហៅ ម៉ៃហៀ, មួយយ៉ាងទៀតហៅ ម៉ៃឃុយខែន; គេយកកំណាត់ឫស្សីនោះមកតម្រៀបជា២ជួរ ចងផ្អោបគ្នា ក្នុង១ជួរចំនួន៥កំណាត់ក៏មាន, ៦កំណាត់ក៏មាន, ៨កំណាត់ក៏មាន, មានអណ្ដាតសម្រាប់ផ្លុំ ឮសូររំពងស្រួយ :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ឈ្មោះគ្រឿងភ្លេងលាវមួយបែប សម្រាប់ផ្លុំ, ធ្វើដោយពក (ឫស្សីពក) តូចៗ ឬ ដោយឫស្សីភ្នំ ២យ៉ាង, មួយយ៉ាងហៅ ម៉ៃហៀ, មួយយ៉ាងទៀតហៅ ម៉ៃឃុយខែន; គេយកកំណាត់ឫស្សីនោះមកតម្រៀបជា២ជួរ ចងផ្អោបគ្នា ក្នុង១ជួរចំនួន៥កំណាត់ក៏មាន, ៦កំណាត់ក៏មាន, ៨កំណាត់ក៏មាន, មានអណ្ដាតសម្រាប់ផ្លុំ ឮសូររំពងស្រួយ :

ឧទាហរណ៍

“លាវផ្លុំគែន, រាំតាមចង្វាក់គែន។”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់