វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
គោម
ប្រទីបមានឡត, មានប្រឆេះ, មានលំផូង; មានច្រើនបែប ច្រើនយ៉ាង រូបរាងសណ្ឋានផ្សេងៗគ្នា, សម្រាប់ប្រើកាន់ លើកដាក់បាន ហៅថា គោមដៃ; សម្រាប់ព្យួរ ហៅថា គោមព្យួរ ...។
ប្រទីបមានឡត, មានប្រឆេះ, មានលំផូង; មានច្រើនបែប ច្រើនយ៉ាង រូបរាងសណ្ឋានផ្សេងៗគ្នា, សម្រាប់ប្រើកាន់ លើកដាក់បាន ហៅថា គោមដៃ; សម្រាប់ព្យួរ ហៅថា គោមព្យួរ ...។
ប្រទីបមានឡត, មានប្រឆេះ, មានលំផូង; មានច្រើនបែប ច្រើនយ៉ាង រូបរាងសណ្ឋានផ្សេងៗគ្នា, សម្រាប់ប្រើកាន់ លើកដាក់បាន ហៅថា គោមដៃ; សម្រាប់ព្យួរ ហៅថា គោមព្យួរ ...។
“”
ក្រឡាបួនជ្រុងឬក្រឡាមានសណ្ឋានផ្សេងៗ ដែលមាននៅសំពត់ ឬនៅខ្លួនសត្វមានពស់ថ្លាន់ជាដើម ឬក្រឡាឥដ្ឋពណ៌ជាដើម :
“គោមហូល, គោមពស់ថ្លាន់។”
ឈ្មោះចានមួយយ៉ាងរាងក្រឡូម ធំជាងចានសម្ល :
“ចានគោម, សម្លមួយគោម។”