វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
គំនាំងសន្លាក់
ន. [គំ-នាំង-សន់-ឡាក់]
(វេជ្ជ.) អាការៈគាំងសន្លាក់ពុំអាចធ្វើចលនាសកម្មឬអកម្មបាន បង្កដោយសាច់ដុំឬពួរសាច់ដុំនៃសន្លាក់នោះក្រិនរឹង ឬដោយមូលហេតុរលាករលួយសន្លាក់។
(វេជ្ជ.) អាការៈគាំងសន្លាក់ពុំអាចធ្វើចលនាសកម្មឬអកម្មបាន បង្កដោយសាច់ដុំឬពួរសាច់ដុំនៃសន្លាក់នោះក្រិនរឹង ឬដោយមូលហេតុរលាករលួយសន្លាក់។
(វេជ្ជ.) អាការៈគាំងសន្លាក់ពុំអាចធ្វើចលនាសកម្មឬអកម្មបាន បង្កដោយសាច់ដុំឬពួរសាច់ដុំនៃសន្លាក់នោះក្រិនរឹង ឬដោយមូលហេតុរលាករលួយសន្លាក់។
“”