វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
គ្រាប់កិប
ន. [គ្រាប់-កិប]
ប្រដាប់ធ្វើពីលោហជាតិ មានសណ្ឋានជាសរសៃឆ្មារ កោងសងខាងប្រើសម្រាប់ចោះនិងកិបភ្ជាប់សន្លឹកក្រដាសឬវត្ថុឯទៀត :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ប្រដាប់ធ្វើពីលោហជាតិ មានសណ្ឋានជាសរសៃឆ្មារ កោងសងខាងប្រើសម្រាប់ចោះនិងកិបភ្ជាប់សន្លឹកក្រដាសឬវត្ថុឯទៀត :
ឧទាហរណ៍
“ដាក់គ្រាប់កិប ចូលប្រដាប់កិប ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់