វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
គ្រាប់បែក
ន. [គ្រាប់-បែក]
គ្រាប់មានសណ្ឋានផ្សេងៗ ខាងក្នុងមានដាក់វត្ថុធាតុអាចផ្ទុះបែកឬអាចបណ្ដាលជាភ្លើងឆេះ ... :
គ្រាប់មានសណ្ឋានផ្សេងៗ ខាងក្នុងមានដាក់វត្ថុធាតុអាចផ្ទុះបែកឬអាចបណ្ដាលជាភ្លើងឆេះ ... :
គ្រាប់មានសណ្ឋានផ្សេងៗ ខាងក្នុងមានដាក់វត្ថុធាតុអាចផ្ទុះបែកឬអាចបណ្ដាលជាភ្លើងឆេះ ... :
“ចោលគ្រាប់បែក, ទម្លាក់គ្រាប់បែក។”
គ្រាប់បែកមួយប្រភេទដែលផ្ទុះចេញជាគ្រាប់បែកតូចៗជាច្រើន :
“គេច្រើនហៅគ្រាប់តូចៗទាំងនេះថា បុមប៊ី។”
គ្រាប់បែកតូចមួយប្រភេទ ដែលគេអាចគប់គ្រវែងឬបាញ់ចេញពីកាំភ្លើង :
“គ្រាប់បែកដៃសល់ពីសម័យសង្គ្រាម។”
គ្រាប់បែកមួយប្រភេទដែលអាចបង្កើតនូវផ្សែងដែលអាចបង្ហូរទឹកភ្នែក នៅពេលផ្ទុះឡើង :
“គ្រាប់បែកផ្សែងធ្វើឱ្យចេញទឹកភ្នែក។”