វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
គ្រាំ
ឧ. [គ្រាំ]
សូរឮសន្ធឹកលាន់រំពងខ្លាំងដោយទង្គិច ដោយខ្ទប់ :
សូរឮសន្ធឹកលាន់រំពងខ្លាំងដោយទង្គិច ដោយខ្ទប់ :
សូរឮសន្ធឹកលាន់រំពងខ្លាំងដោយទង្គិច ដោយខ្ទប់ :
“រន្ទះបាញ់គ្រាំ, ថ្មបាក់ពីលើភ្នំឮសូរគ្រាំៗ។”
ពាក្យក្លាយឃ្លាតពីពាក្យ ក្រំ :
“របួសគ្រាំក្នុង; គ្រាំចិត្ត, គ្រាំក្នុងបេះដូង។”
(ម.ព. គគ្រាំ ផង)។