វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
គ្រុប
ឧ. [គ្រុប]
សូរឮដោយអ្វីធ្លាក់ដែលធ្ងន់ ហើយធ្លាក់ព្រមគ្នា សូរទំពាវត្ថុរឹងដោយពេញមាត់ :
សូរឮដោយអ្វីធ្លាក់ដែលធ្ងន់ ហើយធ្លាក់ព្រមគ្នា សូរទំពាវត្ថុរឹងដោយពេញមាត់ :
សូរឮដោយអ្វីធ្លាក់ដែលធ្ងន់ ហើយធ្លាក់ព្រមគ្នា សូរទំពាវត្ថុរឹងដោយពេញមាត់ :
“ធ្លាក់គ្រុប, ខ្លាទំពាឆ្អឹងគោឮគ្រុបៗ។”
(ម.ព. គ្រឹប, គ្រួបៗ ផង)។