វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
គ្រែង
ន. [គ្រែង]
ឈ្មោះខ្យងសមុទ្រមួយពួក សន្តានលៀសតែធំជាងលៀស ហើយមានសំបកគគ្រើមឆូតៗជាជួរស្នាម។
ឈ្មោះខ្យងសមុទ្រមួយពួក សន្តានលៀសតែធំជាងលៀស ហើយមានសំបកគគ្រើមឆូតៗជាជួរស្នាម។
ឈ្មោះខ្យងសមុទ្រមួយពួក សន្តានលៀសតែធំជាងលៀស ហើយមានសំបកគគ្រើមឆូតៗជាជួរស្នាម។
“”
ជាយជុំវិញមានសណ្ឋានដូចចុងសំបកគ្រែង (គ្រឿងល្ខោន)។
“”
សក់ត្រង់ជាយខាងៗ ដែលសល់ពីកន្លែងថ្ពែក :
“ថ្ពែករលីង នៅលស់តែជាយគ្រែង។”
(ម.ព. ជាយគ្រែង{¥¥}២{££} ផង)។