វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឃោសនិក
ន. [ឃោ-សៈ-និក]
អ្នកឃោសនា អ្នកស្រែកប្រកាសឬផ្សាយដំណឹងឱ្យសាធារណជនបានដឹង។ បើស្ត្រីជាឃោសនិកា :
អ្នកឃោសនា អ្នកស្រែកប្រកាសឬផ្សាយដំណឹងឱ្យសាធារណជនបានដឹង។ បើស្ត្រីជាឃោសនិកា :
អ្នកឃោសនា អ្នកស្រែកប្រកាសឬផ្សាយដំណឹងឱ្យសាធារណជនបានដឹង។ បើស្ត្រីជាឃោសនិកា :
“ឃោសនិកគណបក្សនយោបាយ។”