វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឃ្លៀច
គុ. [ឃ្លៀច]
ដែលមានសម្បុរសស្រគាំដូចឆ្នាំងដីថ្មី :
ដែលមានសម្បុរសស្រគាំដូចឆ្នាំងដីថ្មី :
ដែលមានសម្បុរសស្រគាំដូចឆ្នាំងដីថ្មី :
“ក្របីឃ្លៀច (និយាយបានតែក្របី)។”
ដំរីដែលមានសម្បុរស្រដៀងនឹងឆ្នាំងដីថ្មី ខ្មែរបុរាណហៅ ដំរីឃ្លៀចដែរ, លុះចំណេរកាលតមក ខ្មែរហៅ ដំរីស។
“”