វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ងងិះងងុះ
គុ.កិ., គុ. [ង-ងិស-ង-ងុះ]
ដែលសម្ដែងអាការៈរឹងរូស ឱ្យសំឡេងងងិះងងុះមិនចង់ធ្វើតាមបង្គាប់ :
ដែលសម្ដែងអាការៈរឹងរូស ឱ្យសំឡេងងងិះងងុះមិនចង់ធ្វើតាមបង្គាប់ :
ដែលសម្ដែងអាការៈរឹងរូស ឱ្យសំឡេងងងិះងងុះមិនចង់ធ្វើតាមបង្គាប់ :
“កូនខ្ញុំនេះពិបាកប្រើណាស់ វាចេះតែងងិះងងុះមករកវិញ។”