វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ងាប់
ស្លាប់, គាំង; និយាយចំពោះតែអនុបាទិន្នករូប មានឈើនិងគ្រឿងចក្រជាដើម :
ស្លាប់, គាំង; និយាយចំពោះតែអនុបាទិន្នករូប មានឈើនិងគ្រឿងចក្រជាដើម :
ស្លាប់, គាំង; និយាយចំពោះតែអនុបាទិន្នករូប មានឈើនិងគ្រឿងចក្រជាដើម :
“ឈើងាប់, ឫស្សីងាប់, នាឡិកាងាប់។”
ស្លាប់ (ប្រើចំពោះសត្វតិរច្ឆាននិងចំពោះឧបាទិន្នករូបមានមនុស្សជាដើម គឺជាពាក្យទ្រគោះ) :
“គោងាប់, ក្របីងាប់; អាចោរកំណាចនោះវាងាប់ទៅហើយ។”
ផុត, ទាល់អស់ផ្លូវគិតតទៅទៀត។ (ព.គ.) ថា :
“ស្លាប់គំនិត, ផុតគំនិត, ទាល់គំនិត, អស់គំនិត។”