វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចង្កៀង
កិ., គុ.កិ., គុ. [ចង់-កៀង]
និយាយបញ្ឆិតបញ្ឆៀងលូកនាយលូកអាយញយៗដោយទទូច ដើម្បីឱ្យអ្នកស្ដាប់ចុះសម្រុងតាមខ្លួន ប្រដូចនឹងគេកៀងសត្វឱ្យមូល ឬ ឱ្យចូលកាន់ទីតាមបំណងខ្លួន, :
និយាយបញ្ឆិតបញ្ឆៀងលូកនាយលូកអាយញយៗដោយទទូច ដើម្បីឱ្យអ្នកស្ដាប់ចុះសម្រុងតាមខ្លួន ប្រដូចនឹងគេកៀងសត្វឱ្យមូល ឬ ឱ្យចូលកាន់ទីតាមបំណងខ្លួន, :
និយាយបញ្ឆិតបញ្ឆៀងលូកនាយលូកអាយញយៗដោយទទូច ដើម្បីឱ្យអ្នកស្ដាប់ចុះសម្រុងតាមខ្លួន ប្រដូចនឹងគេកៀងសត្វឱ្យមូល ឬ ឱ្យចូលកាន់ទីតាមបំណងខ្លួន, :
“វាចេះតែនិយាយចង្កៀងឱ្យខ្ញុំលង់គំនិតស្លុងស៊ប់ទៅតាមគំនិតវា។ វាប្រើសម្ដីចង្កៀងឱ្យខ្ញុំជឿតាមវា។”
ប្រដាប់សម្រាប់ដាក់ខ្លាញ់ ឬ ប្រេងអុជបំភ្លឺ គឺប្រទីប :
“ចង្កៀងខ្លាញ់, ចង្កៀងប្រេងកាត ជាដើម។”