វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចង្កំ
ន. [ចង់-កំ]
វត្ថុមានរង្វង់មូលគេធ្វើដោយដែក, ដោយលោហជាតិផ្សេងៗ មានស្ពាន់ជាដើម ឬ ដោយប្រាក់ ...មានសណ្ឋានជាមៀនសម្រាប់ដាក់ស្រោបដងអ្វីៗ :
វត្ថុមានរង្វង់មូលគេធ្វើដោយដែក, ដោយលោហជាតិផ្សេងៗ មានស្ពាន់ជាដើម ឬ ដោយប្រាក់ ...មានសណ្ឋានជាមៀនសម្រាប់ដាក់ស្រោបដងអ្វីៗ :
វត្ថុមានរង្វង់មូលគេធ្វើដោយដែក, ដោយលោហជាតិផ្សេងៗ មានស្ពាន់ជាដើម ឬ ដោយប្រាក់ ...មានសណ្ឋានជាមៀនសម្រាប់ដាក់ស្រោបដងអ្វីៗ :
“ចង្កំដងកាំបិត, ចង្កំចុងដំបង ...។”