វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចង្អួរ
[ចង់-អួ]
គន្លងនង្គ័លក្នុងនាទីថ្នាលសំណាបដែលគេបែងជាជ្រលង :
គន្លងនង្គ័លក្នុងនាទីថ្នាលសំណាបដែលគេបែងជាជ្រលង :
គន្លងនង្គ័លក្នុងនាទីថ្នាលសំណាបដែលគេបែងជាជ្រលង :
“ដើរតាមចង្អួរ។”
ភាគដីក្នុងចន្លោះជ្រលងដែលគេបែងនោះក៏ហៅ ចង្អួរ ដែរ :
“សំណាបប្រាំចង្អួរ។”