វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចណ្ឌរាជ
ន. [ច័ន-ឌៈ-រាច]
ស្ដេចឬមេដឹកនាំដែលមានចិត្តឃោរឃៅ ប្រើអំណាចបង្ក្រាបអ្នកដទៃ :
ស្ដេចឬមេដឹកនាំដែលមានចិត្តឃោរឃៅ ប្រើអំណាចបង្ក្រាបអ្នកដទៃ :
ស្ដេចឬមេដឹកនាំដែលមានចិត្តឃោរឃៅ ប្រើអំណាចបង្ក្រាបអ្នកដទៃ :
“សម័យបុរាណសម្បូរដោយចណ្ឌរាជ។”