វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចន្ទាស
ន. [ចន់-ទាស]
បាច់ផ្ដៅចំនួន ២០ដើម ចងជាសំណុំរួចបត់ជាពីរ :
បាច់ផ្ដៅចំនួន ២០ដើម ចងជាសំណុំរួចបត់ជាពីរ :
បាច់ផ្ដៅចំនួន ២០ដើម ចងជាសំណុំរួចបត់ជាពីរ :
“ផ្ដៅមួយចន្ទាស។”
តម្បៀតធ្វើដោយដែកជាដើមសម្រាប់ចាប់ សម្រាប់ដាក់ផ្អោបត្បៀតគ្នា។
“”
ប្រដាប់ដែលមានស្រទាប់សម្រាប់ទ្រដុំរទេះជាដើម ដើម្បីឱ្យរលាស់ស្រួលក៏ហៅ ចន្ទាស ដែរ :
“ចន្ទាសរថយន្ត។”
(ម.ព. សណ្ឌាស ផង)។