វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចន្លន់
គុ.កិ. [ចន់-ឡន់]
ដែលស្រែកខ្លាំងដោយស្លន់ ឬដោយអាការៈដូចជាស្លន់ :
ដែលស្រែកខ្លាំងដោយស្លន់ ឬដោយអាការៈដូចជាស្លន់ :
ដែលស្រែកខ្លាំងដោយស្លន់ ឬដោយអាការៈដូចជាស្លន់ :
“ស្រែកចន្លន់។”
ឈ្មោះ ពេជ្រ និងឈ្មោះ តន់ ដែលចាស់ទុំតំណាលថាជាសេនាល្បីល្បាញខាងចម្បាំង ក្នុងសម័យបុរាណព្រេងនាយ ប៉ុន្តែពុំប្រាកដថាក្នុងរជ្ជកាលនៃព្រះរាជាខ្មែរអង្គណាឡើយ។
“”