វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចម្បង
គុ. [ចំ-បង]
ដែលលើសគេ, ដែលជាច្បងគេទាំងពួង; ប៉ុន្តែលើសគេបានតែក្នុងបែប ១ឬ ក្នុងពួក ១:
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលលើសគេ, ដែលជាច្បងគេទាំងពួង; ប៉ុន្តែលើសគេបានតែក្នុងបែប ១ឬ ក្នុងពួក ១:
ឧទាហរណ៍
“ធំចម្បង, ល្អចម្បង; ខូចចម្បង, កាចចម្បង។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់