វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចម្ពាម
[ចំ-ពាម]
វត្ថុដែលបែកកន្ធែកញែកគ្នាពីទីតែមួយ, របស់ដែលអាចយកទៅឆ្ពាមអ្វីៗបាន :
វត្ថុដែលបែកកន្ធែកញែកគ្នាពីទីតែមួយ, របស់ដែលអាចយកទៅឆ្ពាមអ្វីៗបាន :
វត្ថុដែលបែកកន្ធែកញែកគ្នាពីទីតែមួយ, របស់ដែលអាចយកទៅឆ្ពាមអ្វីៗបាន :
“ចម្ពាមឈើ, ចម្ពាមថ្នោល។”
ឈ្មោះវត្ថុមួយប្រភេទមានដងជាចម្ពាម តភ្ជាប់ជាមួយខ្សែកៅស៊ូយឺតនិងបន្ទះស្បែក សម្រាប់ដាក់គ្រាប់លញ់ជាដើម ដើម្បីបាញ់ :
“ចម្ពាមកៅស៊ូ, ចម្ពាមបាញ់សត្វ។”