វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចម្រុង
ន. [ចំ-រ៉ុង]
ការច្រុង (ម.ប្រ.)។
ការច្រុង (ម.ប្រ.)។
ការច្រុង (ម.ប្រ.)។
“”
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ ចម្រើន ជាជំនួយឱ្យមានសេចក្ដីប្លែកឡើង :
“ចម្រុងចម្រើន គឺជួយទំនុកបម្រុងផ្ចុងផ្ដើម ឱ្យមានសេចក្ដីចម្រើនកើនឡើង។”
(ម.ព. ចម្រើន)។