វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ចម្រូងចម្រាស

ន., គុ. [ចំ-រ៉ូង-ចំ-រ៉ាស]

ពាក្យស្លែង ឬពាក្យបង្កើតឱ្យមានជាសត្រូវ, (ព.ប្រ.) ដូច ចម្រូង និងចម្រាស; ដែលមិនឯកភាពគ្នា; ប្រឆាំងគ្នា :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ពាក្យស្លែង ឬពាក្យបង្កើតឱ្យមានជាសត្រូវ, (ព.ប្រ.) ដូច ចម្រូង និងចម្រាស; ដែលមិនឯកភាពគ្នា; ប្រឆាំងគ្នា :

ឧទាហរណ៍

“នាំឱ្យមានចម្រូងចម្រាស, ពាក្យចម្រូងចម្រាស, អ្នកច្បាប់កំពុងចម្រូងចម្រាសលើករណីកោះហៅតំណាងរាស្ត្រចូលបំភ្លឺនៅតុលាការ។”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់