វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចម្លង
កិ. [ចំ-ឡង]
ធ្វើឱ្យឆ្លង, នាំពីត្រើយម្ខាងទៅត្រើយម្ខាង, ផ្ទេរពីទីមួយទៅទីមួយ, កត់ ឬ សរសេរពីច្បាប់មួយទៅដាក់ក្នុងច្បាប់មួយទៀត :
ធ្វើឱ្យឆ្លង, នាំពីត្រើយម្ខាងទៅត្រើយម្ខាង, ផ្ទេរពីទីមួយទៅទីមួយ, កត់ ឬ សរសេរពីច្បាប់មួយទៅដាក់ក្នុងច្បាប់មួយទៀត :
ធ្វើឱ្យឆ្លង, នាំពីត្រើយម្ខាងទៅត្រើយម្ខាង, ផ្ទេរពីទីមួយទៅទីមួយ, កត់ ឬ សរសេរពីច្បាប់មួយទៅដាក់ក្នុងច្បាប់មួយទៀត :
“ចែវទូកចម្លងមនុស្ស; ចម្លងសំបុត្រ, ចម្លងសាស្ត្រា។”
(ប.ព.) ផ្ដិតយកផ្នែកខ្លះឬទាំងមូលនៃអត្ថបទ រូបភាព ព័ត៌មាន ឬ ឯកសារណាមួយឱ្យដូចគ្នានឹងច្បាប់ដើម។
“”
រំដោះគ្រោះ។
“”
នាំឱ្យឆ្លងជំងឺ។
“”