វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចរី
ន. [ចៈ-រ៉ី]
កាំបិតមួយប្រភេទ សណ្ឋានលំនាំស្រដៀងនឹងកាំបិតព្រា តែមានផ្លែវែងស្រៀវតូចរៀវ មកខាងគល់ទល់នឹងដង។
កាំបិតមួយប្រភេទ សណ្ឋានលំនាំស្រដៀងនឹងកាំបិតព្រា តែមានផ្លែវែងស្រៀវតូចរៀវ មកខាងគល់ទល់នឹងដង។
កាំបិតមួយប្រភេទ សណ្ឋានលំនាំស្រដៀងនឹងកាំបិតព្រា តែមានផ្លែវែងស្រៀវតូចរៀវ មកខាងគល់ទល់នឹងដង។
“”
(ច្រើននិយាយថា កាំបិតចរី)។