វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចាក់កណ្ដាញ់
គុ. [ចាក់-កន់-ដាញ់]
ដែលក្រញាញ់ចាក់ស្រេះ, ដែលចំពាក់ស្មុគស្មាញ រកដើមចុងពុំឃើញ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលក្រញាញ់ចាក់ស្រេះ, ដែលចំពាក់ស្មុគស្មាញ រកដើមចុងពុំឃើញ :
ឧទាហរណ៍
“សក់ចាក់កណ្ដាញ់, សូត្រចំពាក់ចាក់កណ្ដាញ់។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់