វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចាក់ក្រឡេក
យកដៃទៅចាក់ ឬ ចុចត្រង់កន្លែងដែលរសើបឱ្យភ្ញាក់, តែកាលណាភ្ញាក់ តោងងាកយ៉ាងរហ័ស; បុរាណយកទំនងត្រង់នេះមកបង្កើតជាពាក្យសម្រាប់និយាយ គឺសំដៅថា ចាក់ទៅហើយ នឹងក្រឡេកមិនខាន។
យកដៃទៅចាក់ ឬ ចុចត្រង់កន្លែងដែលរសើបឱ្យភ្ញាក់, តែកាលណាភ្ញាក់ តោងងាកយ៉ាងរហ័ស; បុរាណយកទំនងត្រង់នេះមកបង្កើតជាពាក្យសម្រាប់និយាយ គឺសំដៅថា ចាក់ទៅហើយ នឹងក្រឡេកមិនខាន។
យកដៃទៅចាក់ ឬ ចុចត្រង់កន្លែងដែលរសើបឱ្យភ្ញាក់, តែកាលណាភ្ញាក់ តោងងាកយ៉ាងរហ័ស; បុរាណយកទំនងត្រង់នេះមកបង្កើតជាពាក្យសម្រាប់និយាយ គឺសំដៅថា ចាក់ទៅហើយ នឹងក្រឡេកមិនខាន។
“”
ឈ្មោះស្មៅមួយប្រភេទមានអាការៈហាក់ដូចជាចេះរសើបដែរ :
“ស្មៅចាក់ក្រឡេក។”
ឈ្មោះឈើតូចមួយប្រភេទ កាលបើមានអ្វីប៉ះពាល់ត្រូវរង្គើដើម ឬមែក ក៏សម្លបស្លឹកហាក់ដូចជាចេះរសើប :
“ដើមចាក់ក្រឡេក។”
(ម.ព. ព្រះខ្លប ផង)។