វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចាគសីល
ន. [ចា-គៈ-សិល]
ការប្រព្រឹត្តល្អជាប្រក្រតីដោយការលះបង់, សទ្ធាទាន។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ការប្រព្រឹត្តល្អជាប្រក្រតីដោយការលះបង់, សទ្ធាទាន។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ការប្រព្រឹត្តល្អជាប្រក្រតីដោយការលះបង់, សទ្ធាទាន។
ការប្រព្រឹត្តល្អជាប្រក្រតីដោយការលះបង់, សទ្ធាទាន។
“”