វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចាង
កិ. [ចាង]
រឹតស្បែកស្គរឱ្យតឹងដោយប្រដាប់សម្រាប់រឹត ដែលហៅថា ចាង។
រឹតស្បែកស្គរឱ្យតឹងដោយប្រដាប់សម្រាប់រឹត ដែលហៅថា ចាង។
រឹតស្បែកស្គរឱ្យតឹងដោយប្រដាប់សម្រាប់រឹត ដែលហៅថា ចាង។
“”
ស្នៀតសម្រាប់រឹតស្បែកដាសស្គរឱ្យតឹង។
“”
ដែលមានមានះឡើងជោរ, ក្រអឺតក្រទម ដែលមានឫកពាក្រអឺតក្រអោង, ដែលចង់ធ្វើជាធំត្រួតត្រាលើគេ, ដែលមិនស្ដាប់បង្គាប់ :
“មនុស្សឡើងចាង; ស្ដីបន្ទោសវាខ្លះទៅ កុំឱ្យវាឡើងចាងពេក!”