វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចាប់កូនខ្លែង
ន. [ចាប់-កូន-ខ្លែង]
ឈ្មោះល្បែងក្មេងលេង, ម្នាក់ធ្វើជាសត្វខ្លែង, ម្នាក់ធ្វើជាមេមាន់, ហើយមានច្រើននាក់ធ្វើជាកូនមាន់ នាំគ្នាទៅតោងត្រង់ឆ្នុកក្បិនតៗគ្នាជាលំដាប់ទៅ មានស្រែកច្រៀងរាយទំនុកតគ្នាផង :
ឈ្មោះល្បែងក្មេងលេង, ម្នាក់ធ្វើជាសត្វខ្លែង, ម្នាក់ធ្វើជាមេមាន់, ហើយមានច្រើននាក់ធ្វើជាកូនមាន់ នាំគ្នាទៅតោងត្រង់ឆ្នុកក្បិនតៗគ្នាជាលំដាប់ទៅ មានស្រែកច្រៀងរាយទំនុកតគ្នាផង :
ឈ្មោះល្បែងក្មេងលេង, ម្នាក់ធ្វើជាសត្វខ្លែង, ម្នាក់ធ្វើជាមេមាន់, ហើយមានច្រើននាក់ធ្វើជាកូនមាន់ នាំគ្នាទៅតោងត្រង់ឆ្នុកក្បិនតៗគ្នាជាលំដាប់ទៅ មានស្រែកច្រៀងរាយទំនុកតគ្នាផង :
“លេងចាប់កូនខ្លែង ឬ លេងចាប់កូនមាន់។”