វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចារចែង
កិ. [ចា-ចែង]
និយាយថ្លែងសេចក្ដី, ថ្លែងការណ៍ក្បោះក្បាយ ដោយពង្រីកសេចក្ដី ឱ្យទូលំទូលាយងាយស្ដាប់ ងាយយល់ :
និយាយថ្លែងសេចក្ដី, ថ្លែងការណ៍ក្បោះក្បាយ ដោយពង្រីកសេចក្ដី ឱ្យទូលំទូលាយងាយស្ដាប់ ងាយយល់ :
និយាយថ្លែងសេចក្ដី, ថ្លែងការណ៍ក្បោះក្បាយ ដោយពង្រីកសេចក្ដី ឱ្យទូលំទូលាយងាយស្ដាប់ ងាយយល់ :
“ខ្ញុំសូមចារចែងថ្លែងពីធម៌ ដ៏បវរលើសលែងក្នុងលោកា ដែលព្រះសម្ពុទ្ធទ្រង់ទេសនា ឱ្យជននានាប្រព្រឹត្តតាម ...។”