វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចាំតែ
គុ.កិ. [ចាំ-តែ]
បម្រុងតែ, រង់ចាំតែ, ប្រុងចាំតែ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
បម្រុងតែ, រង់ចាំតែ, ប្រុងចាំតែ :
ឧទាហរណ៍
“វាឥតជួយធ្វើអីទេ, ចាំតែឆ្អិនស៊ីៗ (ឆ្អិនស៊ីឆ្អិនស៊ី) រាល់តែពេល; រង់ចាំវាបន្តិចទៅ, ចាំតែវាមកដល់ យើងន្អាលនឹងទៅ; វាឥតដឹងអីទេ អាងតែមានមាត់ ចាំតែស្ដីថាឱ្យគេ។ល។”
២
(ព.សា.) ពាក្យប្រើនៅខាងដើមល្បះ ដើម្បីបង្ហាញន័យបដិសេធ :
ឧទាហរណ៍
“ចាំតែគាត់ភ្លើតើ! (គាត់មិនមែនភ្លើទេ)។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់