វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចុះចាញ់
កិ. [ចុះ-ចាញ់]
ទទួលព្រមចាញ់ហើយលុះនៅក្នុងអំណាចគេ, បោះបង់ចោលការប្រកួតឬការតស៊ូ :
ទទួលព្រមចាញ់ហើយលុះនៅក្នុងអំណាចគេ, បោះបង់ចោលការប្រកួតឬការតស៊ូ :
ទទួលព្រមចាញ់ហើយលុះនៅក្នុងអំណាចគេ, បោះបង់ចោលការប្រកួតឬការតស៊ូ :
“ក្រុមឧទ្ទាមបានទម្លាក់អាវុធចុះចាញ់។”