វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចួន
ន., គុ. [ចួន]
ពាក្យរៀលរណ្ដំ :
ពាក្យរៀលរណ្ដំ :
ពាក្យរៀលរណ្ដំ :
“កាព្យនេះមានចួនល្អ, កាព្យនេះមានចុងចួនស្របពាក្យគ្នា, ចម្រៀងឥតចួន, ពាក្យចួន, ច្រៀងចួន។”
ដែលចួប, ដែលប្រទះ, ដែលរាប :
“ចួនក៏បាន, ចួនក៏មិនបាន។”
ដោយកាល។
“”
ក្រែងលោ។
“”
ក្រែងលោជា។
“”
ដោយនូវកាលណាមួយ។
“”
មួយដងមួយកាល។
“”