វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចើងម៉ើង
ដែលឆ្មើងរពើតរពើងហួសទំនងខ្លួន :
ដែលឆ្មើងរពើតរពើងហួសទំនងខ្លួន :
ដែលឆ្មើងរពើតរពើងហួសទំនងខ្លួន :
“មនុស្សចើងម៉ើង, ឫកចើងម៉ើង។”
ចើងម៉ើង ហើយថែមទាំងមានគ្នីគ្នាសស្រោកសស្រាំពព្រើតពព្រាំងជាមួយផង មានអាការៈហាក់ដូចជាគេទះស្គរខ្មែរឮ ចឺងគ្រឹមៗ (ពាក្យសាមញ្ញ)។
“”