វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចៀមជាំ
កិ., គុ. [ចៀម-ជាំ]
ដែលញឹកញាប់សាំដដែលៗ, ជោកជាំ; នាំបណ្ដាលឱ្យធុញទ្រាន់ចិត្ត :
ដែលញឹកញាប់សាំដដែលៗ, ជោកជាំ; នាំបណ្ដាលឱ្យធុញទ្រាន់ចិត្ត :
ដែលញឹកញាប់សាំដដែលៗ, ជោកជាំ; នាំបណ្ដាលឱ្យធុញទ្រាន់ចិត្ត :
“ខ្ញុំធ្លាប់ទទួលទានចំណីហ្នឹងចៀមជាំហើយ។”