វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចេចចូច
គុ. [ចេច-ចូច]
ដែលប៉ិនខាងនិយាយដើមគេ, ដែលប៉ិនខាងពោលពាក្យញុះញង់ នាំពាក្យសម្ដីទៅវិញទៅមក :
ដែលប៉ិនខាងនិយាយដើមគេ, ដែលប៉ិនខាងពោលពាក្យញុះញង់ នាំពាក្យសម្ដីទៅវិញទៅមក :
ដែលប៉ិនខាងនិយាយដើមគេ, ដែលប៉ិនខាងពោលពាក្យញុះញង់ នាំពាក្យសម្ដីទៅវិញទៅមក :
“មនុស្សចេចចូច, សម្ដីចេចចូច។”