វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចេតនា
ន. [ចេ-តៈ-ណា]
គំនិតដែលនាំចិត្តឱ្យភ្នក, ឱ្យផ្ដួចគិត។ ចេតនានេះជាតួចេតសិកដែលដឹកនាំចិត្តឱ្យចេះគិត។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
គំនិតដែលនាំចិត្តឱ្យភ្នក, ឱ្យផ្ដួចគិត។ ចេតនានេះជាតួចេតសិកដែលដឹកនាំចិត្តឱ្យចេះគិត។
ឧទាហរណ៍
“”
២
អំពើដែលសម្រេចដោយចេតនាឬដែលកើតឡើងដោយចេតនា។
ឧទាហរណ៍
“”
៣
អារម្មណ៍របស់ចេតនា, ធម្មជាតិជាទីរីករាយនៃចិត្ត។
ឧទាហរណ៍
“”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់